اِذا اُوقِفَ الْعِبادُ نادى مُنادٍ: لِيَقُمْ مَنْ اَجْرُهُ عَلَى اللّه ِ وَ لْيَدْخُلِ الْجَنَّةَ. قيلَ: مَنْ ذَ ا الَّذى اَجْرُهُ عَلَى اللّه ِ؟ قالَ: اَ لْعافونَ عَنِ النّاسِ؛

هنگامى كه بندگان [در صحراى محشر] گردآورده مى شوند، آواز دهنده اى جار مى زند: كسى كه مزدش با خداست؛ برخيزد و به بهشت برود. گفته شد: [اى رسول خدا!] چه كسانى مزدشان با خداست؟ فرمودند: آنها كه از مردم، گذشت كرده اند.