مَا اتَّخَذَ اللّه ُ اِبْراهيمَ خَليلاً اِلاّ لاِِطْعامِهِ الطَّعامَ، وَ صَلاتِهِ بِاللَّيلِ وَ النّاسُ نيامٌ؛

خداوند، ابراهيم را به عنوان خليل خود (دوست صميمى خود) برنگزيد، مگر به خاطر غذا دادنش به مردم و نماز شب خواندنش، وقتى همگان در خواب بودند.