اَ يُّهَا النّاسُ! هذِه دارُ تَرَحٍ لا دارُ فَرَحٍ، وَ دارُ الْتِواءٍ لا دارُ اسْتِواءٍ فَمَنْ عَرَفَها لَمْ يَفْرَحْ لِرَجاءٍ، وَ لَمْ يَحْزَنْ لِشَقاءٍ؛

اى مردم! دنيا، سراى اندوه است و نه شادى! و جاى دشوارى است و نه آسودگى! به همين خاطر، هر كس آن را بشناسد، با اميدى شاد نمى شود و با سختى اى اندوهگين نمى گردد.