اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ اِذا اَنْعَمَ عَلى عَبْدٍ اَنْ يُرى اَثَرُ نِعْمَتِهِ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضُ الْبُؤْسَ وَالتَّبَؤُّسَ؛

خداوند دوست دارد وقتى به بنده اى نعمت داد اثرش در او ديده شود و فقر و تظاهر به فقر را دشمن مى دارد.