اَ لْمَعادُ مِضْمارُ الْعَمَلِفَمُغْتَبِطٌ بِمَا احتَقَبَ غانِمٌ، وَ مُبْتَئِسٌ بِما فاتَهُ نادِمٌ؛

قيامت، ميدان [عرضه] عمل است. آن جا، يكى به زاد و توشه اى كه باخود بُرده خوش است و ديگرى به خاطر فرصت هايى كه از دست داده، پشيمان [و اندوهگين] است.