اِنَّ الرَّجُلَ لَيُدْرِكُ بِالْحِلْمِ دَرَجَةَ الصّائمِ القائمِ، وَ اِنَّهُ لَيُكْتَبُ جَبّارا وَ لا يَمْلِكُ اِلاّ اَهْلَ بَيْتِهِ؛

انسان، گاهى به خاطر بُردبارى اش، به درجه روزه گيرانِ شب زنده دار مى رسد و گاه نيز، با آن كه حاكم هيچ كس و هيچ چيز بجز خانواده خودش نيست، در پيشگاه خدا، از جبّاران (گردن كشان) شمرده مى شود.