بِحَقٍّ أقولُ لَكُم ; طُوبى لِلّذينَ يَتَهَجَّدونَ مِن اللَّيلِ ، اُولئكَ الّذين يَرِثونَ النُّورَ الدّائمَ ؛ مِن أجلِ أنّهُم قامُوا في ظُلمَةِ اللَّيلِ على أرجُلِهِم في مَساجِدِهِم يَتَضَرَّعونَ إلى ربِّهِم رَجاءَ أن يُنَجِّيَهُم في الشِّدَّةِ غَدا .;

به حق بگويمتان، خوشا آنان كه پاسى از شب را به عبادت مى گذرانند! اينانند وارثان روشنايى هميشگى؛ زيرا كه در تاريكى شب در سجده گاهشان روى پاهاى خود ايستاده اند و به درگاه پروردگارشان زارى مى كنند، به اميد اينكه آنان را از سختى فردا[ى قيامت ]برهاند.;