سَبعةٌ في ظِلِّ عَرشِ اللّه ِ عزّ وجلّ يومَ لا ظِلَّ إلّا ظلُّهُ ... ورجُلٌ ذَكرَ اللّه َ عزّ وجلّ خاليا ففاضَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ اللّه ِ .

در آن روز كه سايه اى جز سايه عرش خداوند عز و جل نيست هفت تن در سايه عرش اويند: ... ومردى كه در خلوت، ياد خداوند عزّوجلّ كند و از ترس خدا اشك از ديدگانش سرازير شود.