لَذّاتُها لا تُمَلُّ ، و مُجْتَمِعُها لا يَتَفَرَّقُ ، و سُكّانُها قد جاوَروا الرَّحمنَ ، و قامَ بينَ أيْديهِمُ الغِلْمانُ ، بِصِحافٍ مِن الذَّهبِ ، فيها الفاكِهَةُ و الرَّيْحانُ .;

خوشيهاى بهشت دل را نمى زند، انجمن آن از هم نمى پاشد، ساكنانش در پناه خداى رحمانند و در برابر آنها غلامانى با طبقهاى زرّين پر از ميوه و سبزيهاى معطّر ايستاده اند.;