امام على عليه السلام
ما خَيرٌ بخَيرٍ بَعدَهُ النّارُ ، و ما شَرٌّ بِشَرٍّ بَعدَهُ الجَنّةُ ، و كلُّ نعيمٍ دُونَ الجَنّةِ فَهُوَ مَحْقورٌ ، و كلُّ بَلاءٍ دُونَ النّارِ عافِيَةٌ .;
خيرى كه در پىِ آن آتش بود، خير نيست و شرّى كه در پسِ آن بهشت باشد، شرّ نيست. هر نعمتى جز بهشت، ناچيز است و هر بلايى جز آتش، عافيت.;
منبع: نهج البلاغة : الحكمة 387.