اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ اِذا اَنـْعَمَ عَلى عَبْدٍ اَنْ يُرى اَثـَرُ نِعْمَتِهِ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضُ الْبُؤْسَوَالتَّبَؤُّسَ؛

خداوند دوست دارد وقتى به بنده اى نعمت داد اثرش در او ديده شود و فقر و تظاهربه فقر را دشمن مى دارد.