إذا ضَنَّ الناسُ بالدِّينارِ والدِّرهَمِ وتَبايَعُوا بالعِينَةِ وتَبِعُوا أذنابَ البَقَرِ وتَرَكُوا الجِهادَ في سبيلِ اللّه ِ ، أدخَلَ اللّه ُ علَيهِم ذُلّاً لا يَرفَعُهُ عَنهُم حتّى يُراجِعُوا دِينَهُم .

هر گاه مردم به دينار و درهم بخيل شوند (انفاق نكنند) و مبادله عينه كنند و دنبال گاو خود روند و جهاد در راه خدا را واگذارند ، خداوند آنان را به خوارى افكند و طوق ذلّت را از گردنشان برندارد مگر آن گاه كه به دين خود برگردند . . عينه، آن است كه شخص كالايى را به بهاى معيّنى نقدا بخرد و سپس به بهايى بيشتر به صورت نسيه به فروشنده بفروشد يا برعكس ـ م .