الزُّهدُ يُخلِقُ الأبدانَ ، و يُحَدِّدُ الآمالَ ، و يُقَرِّبُ المَنِيَّةَ ، و يُباعِدُ الاُمنِيَّةَ ، مَن ظَفِرَ به نَصِبَ ، و مَن فاتَهُ تَعِبَ .;

زهد، پيكرها را مى فرسايد ، آرزوها را محدود مى كند ، مرگ را نزديك مى نماياند و آرزو را دور مى سازد . هر كه به زهد دست يابد، رنجور شود و هر كه آن را از دست دهد ، به رنج و سختى افتد .;