مِنَ الوالِدِ الفانِ، المُقِرِّ للزَّمانِ···إلى المَولودِ المُؤَمِّلِ ما لا يُدرَكُ ، السّالِكِ سَبِيلَ مَن قد هَلَكَ ، غَرَضِ الأسقامِ ، و رَهِينَةِ الأيّامِ .;

از پدرى رفتنى و معترف به چيرگى زمان . . . به فرزند آرزومندى كه به آرزوهايش نمى رسد ، و راهِ رفتگان را مى پويد ، و آماج بيماريهاست و گروگان روزها .;