مَنِ اقتَصَرَ على بُلْغَةِ الكَفافِ فقدِ انتَظَمَ الراحَةَ، و تَبَوَّأ خَفضَ الدَّعَةِ .;

آن كه به اندازه كفاف بسنده كرد ، به آسايش دست يافت و در آرامش جاى گرفت .;