كَم مِن مُتعِبٍ نفسَهُ مُقَتَّرٌ علَيهِ ، و مُقتَصِدٍ في الطَّلَبِ قد ساعَدَتهُ المَقاديرُ .;

بسا انسانهايى كه [در طلبِ روزى] خود را به رنج مى افكنند ، اما در سختى و تنگدستى به سر مى برند و بسا كسانى كه در طلبِ روزى ميانه روى مى كنند و دست تقدير، آنان را يارى مى رساند.;