و ذلكَ زمانٌ لا يَنجُو فيهِ إلاّ كُلُّ مُؤمنٍ نُوَمَةٍ ··· لَيسُوا بالمَسايِيحِ ، و لا المَذايِيعِ البُذُرِ ، اُولئكَ يَفتَحُ اللّه ُ لَهُم أبوابَ رحمَتِهِ ، و يَكشِفُ عَنهُم ضَرَّاءَ نِقْمَتِهِ .;

در آن زمان هيچ كس نجات پيدا نمى كند ، مگر مؤمنان گمنام بى آزار . . . كه نه فسادانگيز و سخن چينند ، نه چون زشتى ديگران را شنوند پخش كنند و آبرو ريزى كنند و نه سبك مغز و بيهوده گويند . خداوند درهاى رحمت خود را به روى آنان مى گشايد و از گزند خشم خود نگهشان مى دارد .;