الناسُ مَنقُوصُونَ مَدخُولُونَ إلاّ مَن عَصَمَ اللّه ُ ، سائلُهُم مُتَعَنِّتٌ و مُجِيبُهُم مُتَكَلِّفٌ ، يَكادُ أفضَلُهُم رَأيا يَرُدُّهُ عن فَضلِ رَأيِهِ الرِّضا و السُّخْطُ .;

مردم ، كوته انديش و كم خردند ، مگر آن كس كه خداوند مصونش بدارد . پرسش كننده شان قصد درمانده كردن و آزار دارد و پاسخ دهنده شان از علم بى بهره است و خود را به زحمت اندازنده . و چيزى نمانده كه خوش رأى ترين آنان هم خشم و خشنودى اش او را از درست انديشى باز دارد .;