إذا رَأيتَ اللّه َ سُبحانَهُ يُؤنِسُكَ بِذِكرِهِ فقد أحَبَّكَ ، إذا رَأيتَ اللّه َ يُؤنِسُكَ بِخَلقِهِ و يوحِشُكَ مِن ذِكرِهِ فقد أبغَضَكَ .;

هر گاه ديدى كه خداوند سبحان تو را انيس ياد خود كرده است ، بي گمان دوستت دارد و هرگاه ديدى كه تو را با خلقش انيس كرده و از ياد خويش جدايت ساخته است، بي گمان تو را ناخوش مى دارد .;