امام على عليه السلام ـ در بخشى از دعايى كه آن را به نوف بكالى تعليم نمود ـ گفت
إلهي إنّهُ مَن لَم يَشغَلْهُ الوُلوعُ بِذِكرِكَ ، و لَم يَزوِهِ السَّفَرُ بِقُربِكَ كانت حياتُهُ علَيهِ ميتةً ، و مِيتتُهُ عليهِ حَسرَةً .;
خدايا! كسى كه ولع ياد تو، او را به خود مشغول نسازد و به جوار قرب تو رخت سفر برنبندد، زندگى اش براى او مرگ است و مرگش مايه حسرت او .;
منبع: بحار الأنوار : 94/95/12 .