إنَّ لِأهلِ الدِينِ علاماتٍ يُعرَفُونَ بها ; صِدقُ الحديثِ ، و أداءُ الأمانةِ ، و الوَفاءُ بالعَهدِ ، و صِلَةُ الرَّحِمِ ، و رَحمةُ الضُّعَفاءِ ، و قِلَّةُ المُؤاتاةِ للنساءِ ، و بذلُ المعروفِ ، و حُسنُ الخُلُقِ ، و سَعَةُ الخُلُقِ ، و اتّباعُ العِلمِ ، و ما يُقَرِّبُ إلى اللّه ِ عزّ و جلّ ، طوبى لَهُم و حُسنُ مَآبٍ .;

همانا دين داران را نشانه هايى است كه با آنها شناخته مى شوند ; راستگويى ، امانتدارى ، پايبندى به عهد و پيمان ، به جا آوردن صله رحم ، ترحّم بر نا توانان ، كمتر موافقت كردن با زنان ، نيكى كردن ، خوش خويى ، صبر و حوصله داشتن ، پيروى از دانش، و آنچه به خداوند عزّ و جلّ نزديك مى كند. خوشا به حال اينان و فرجام نيكشان.;