امام على عليه السلام
القرآنُ آمِرٌ زاجِرٌ ، و صامِتٌ ناطقٌ ، حُجَّةُ اللّه ِ على خَلقِهِ ، أخَذَ علَيهِ مِيثاقَهُم ، و ارتَهَنَ علَيهِم أنفُسَهم ، أتَمَّ نورَهُ ، و أكمَلَ بهِ دِينَهُ .;
قرآن امر كننده [به كار نيك ]و باز دارنده [ از زشتيها] است ، خاموشى گوياست ، حجّت خدا بر خلق اوست . خداوند از آنان نسبت به قرآن پيمان گرفت و جانهايشان را در گرو اين قرآن نهاد . نور آن را تمام و دين خويش را بدان به كمال رساند .;
منبع: نهج البلاغة : الخطبة 183 .