إنّ الدهرَ يَجرِي بالباقِينَ كَجَريِهِ بالماضِينَ ، ما يَعُودُ ما قَد وَلّى ، و لا يَبقَى سَرمَداً ما فيهِ ، آخِرُ فِعالِهِ كَأوَّلِهِ ، مُتَسـابِقَةٌ اُمورُهُ ، مُتَظاهِرَةٌ أعلامُهُ .;

روزگار، بر ماندگان همچنان گذرد كه بر رفتگان گذشت . گذشته هاى دنيا ديگر باز نگردد و هيچ چيز در آن جاودانه نماند ، آخرين اعمال آن مانند اوّلين آن است ، كارها (بلاها)يش از يكديگر پيشى مى گيرند و نشانه هايش يكديگر را تأييد مى كنند .;