الدهرُ يُخلِقُ الأبدانَ و يُجَدِّدُ الآمالَ ، و يُقَرِّبُ المَنيّةَ و يُباعِدُ الاُمنِيّةَ ، مَن ظَفِرَ بهِ تَعِبَ ، و مَن فاتَهُ نَصِبَ .;

روزگار، بدنها را مى فرسايد و آرزوها را تازه مى كند، مرگ را نزديك مى گرداند و آرزو را دور مى سازد ، هر كه به روزگار دست يابد، به رنج افتد و هر كه از دست دهد، رنجور شود .;