هي دارُ عُقوبَةٍ و زَوالٍ و فَناءٍ و بلاءٍ ، نورُها ظُلمَةٌ ، و عَيشُها كَدِرٌ ، و غَنِيُّها فَقيرٌ ، و صَحيحُها سَقِيمٌ ، و عَزيزُها ذَليلٌ .;

دنيا، سراى كيفر و زوال و نيستى و گرفتارى است ؛ روشنايى آن تاريكى است و خوشى آن مكدَّر و توانگر آن تهيدست و تندرستش بيمار و ارجمندش خوار .;