إنّ الدنيا دارُ خَبالٍ و وَبالٍ ، و زَوالٍ و انتِقالٍ ، لا تُساوِي لذّاتُها تَنغِيصَها ، و لا تَفِي سُعُودُها بنُحُوسِها ، و لا يَقُومُ صُعُودُها بهُبُوطِها .;

همانا دنيا سراى رنج و زحمت است و گذرا و رفتنى، نه نوشهايش با نيشهايش برابرى مى كند و نه خوش بختيهايش با شور بختيهايش، و نه فرازهايش با فرودهايش .;