الدنيا دارُ مَمَرٍّ لا دارُ مَقَرٍّ ، و الناسُ فيها رجُلانِ ; رجلٌ باعَ فيها نفسَهُ فأوبَقَها ، و رَجُلٌ ابتاعَ نفسَهُ فَأعتَقَها .;

دنيا سراى گذر است نه جاى ماندن و مردم در آن دو دسته اند ; كسى كه در دنيا خود را فروخت و در نتيجه ، خويشتن را نابود (زندانى) كرد و كسى كه خود را خريد و در نتيجه ، خويشتن را آزاد ساخت .;