إنّما مَثَلُ الدنيا مَثَلُ الحَيَّةِ ؛ لَيِّنٌ مَسُّها ، شديدٌ نَهشُها ، فَأعرِضْ عمّا يُعجِبُكَ مِنها لِقِلَّةِ ما يَصحَبُكَ مِنها ، و كُن أسَرَّ ما تكونُ فيها أحذَرَ ما تكونُ لَها ، فإنَّ صاحِبَها كُلّما اطمَأنَّ مِنها إلى سُرورٍ أشخَصَهُ مِنها إلى مَكروهٍ .;

دنيا ، در حقيقت ، به مار مى ماند كه بسودنش نرم و گزشش سخت و درد آور است . پس ، از آنچه از دنيا كه خوشايند توست دورى كن، كه اندكى از آن را با خود مى برى . از هر چيز دنيا كه شادى تو نسبت به آن بيشتر است ، بيشتر بر حذر باش ؛ زيرا هر كه به شادى و سرورى از دنيا دل بندد، آن شادى او را به ناخوشى و غم كشاند .;