دارُها هانَتْ على رَبِّها فَخَلَطَ حلالَها بحرامِها ، و خيرَها بشرِّها ، و حياتَها بمَوتِها ، و حُلوَها بِمُرِّها ، لَم يُصْفِها اللّه ُ تعالى لِأوليائهِ ، و لَم يَضِنَّ بها على أعدائهِ .;

سراى دنيا نزد پروردگار خوار و بى ارزش است ؛ از اين رو ، حلال آن را با حرامش و خوبى اش را با بدى و زندگى اش را با مرگ و شيرينى آن را با تلخى اش آميخت . خداوند متعال دنيا را براى دوستان خود صاف و گوارا نفرمود و در دادن آن به دشمنانش بخل نورزيد .;