جُدَّ بِهِم فَجَدُّوا ، و رَكَنوا إلى الدنيا فما استَعَدُّوا ، حتّى اُخِذَ بكَظْمِهِم ، و رَحَلُوا إلى دارِ قَومٍ لَم يَبقَ مِن أكثَرِهِم خبرٌ و لا أثَرٌ ، قَلَّ في الدنيا لَبْثُهُم ، و أعجَلَ بِهِم إلى الآخِرَةِ بَعثُهُم .;

بخت به آنان رو كرد و بهره مند شدند و به دنيا دل بستند و پس ، [براى آخرت] آماده نشدند، تا آن كه گلويشان گرفته شد و به سراى مردمى كوچانده شدند كه از بيشتر آنان خبر و نشانى نمانده است ، در دنيا ديرى نپاييدند و شتابان به سوى آخرت بُرده شدند .;