حَقّـاً أقولُ ; ما الدنيا غَرَّتكَ ، و لكنْ بها اغتَرَرتَ ، و لقَد كاشَفَتكَ العِظاتِ و آذَنَتكَ عَلى سَواءٍ ، و لَهِيَ بما تَعِدُكَ مِن نُزولِ البلاءِ بِجِسمِكَ و النَّقصِ ( النَّقضِ ) في قُوَّتِكَ أصدَقُ و أوفَى مِن أن تَكْذِبَكَ أو تَغُرَّكَ .;

به حق مى گويم ، دنيا تو را فريب نداد، بلكه تو فريفته آن شدى ، دنيا [مايه هاى] پند و عبرت را بر تو آشكار ساخت و عادلانه و منصفانه تو را آگاه كرد . و در وعده هايى كه به تو مى دهد ، از قبيل بلاى جسمانى و كم شدن نيرو و توانايى تو ، راستگوتر است و با وفادارتر از آن كه به تو دروغ بگويد، يا فريبت دهد .;