امام على عليه السلام
مَن لَهِجَ قلبُهُ بِحُبِّ الدنيا الْتاطَ قلبُهُ مِنها بثَلاثٍ ; هَمٍّ لا يُغِبُّهُ ، و حِرصٍ لا يَترُكُهُ ، و أمَلٍ لا يُدرِكُهُ .;
آن كه دلش غرق دنيا دوستى شود، سه چيز اين جهان پيوسته با او باشد ; اندوهى كه او را رها نسازد ، حرصى كه از او دست برندارد و آرزويى كه به آن نرسد .;
منبع: نهج البلاغة : الحكمة 228 .