ما أرى طَلْحَةَ و الزُّبيرَ و عائشةَ احْتَجّـوا إلاّ علـى حقٍّ ـ ; إنّ الحـقَّ و الباطِـلَ لا يُعرَفانِ بالنّاسِ ، و لكـنِ اعْرِفِ الحـقَّ باتِّبـاعِ مَنِ اتَّبعَهُ ، و الباطِـلَ باجْتِنابِ مَنِ اجْتَنَبَهُ .;

به نظر من طلحه و زبير و عايشه به حقّ احتجاج مى كردند ـ فرمود ; همانا حقّ و باطل به مردم (شخصيّت افراد) شناخته نمى شود، بلكه حقّ را به پيروى كسانى كه از آن پيروى مى كنند بشناس و باطل را به اجتناب كسانى كه از آن اجتناب مى كنند .;