إذا وَجَدتَ مِن أهلِ الفاقَةِ مَن يَحمِلُ لكَ زادَكَ إلى يَومِ القِيامَةِ ، فَيُوافِيكَ بهِ غَدا حيثُ تَحتاجُ إلَيهِ ، فَاغتَنِمْهُ و حَمِّلْهُ إيّاهُ .;

هرگاه از نيازمندان كسى را يافتى كه با خودش توشه تو را به روز قيامت بَرَد و فردا روز كه تو به آن توشه نياز دارى آن را به تو رساند، وجود او را غنيمت شمار و آن بارِ توشه را بر دوش او نِه .;