امام على عليه السلام
ما كانَ اللّه ُ لِيَفتَحَ على عَبدٍ بابَ الشُّكرِ و يُغلِقَ عَنهُ بابَ الزِّيادَةِ ،و لا لِيَفتَحَ على عَبدٍ بابَ الدعاءِ و يُغلِقَ عَنهُ بابَ الإجابَةِ، و لا لِيَفتَحَ لِعَبدٍ بابَ التَّوبةِ و يُغلِقَ عَنهُ بابَ المَغفِرَةِ .;
نشايد كه خداوند درِ سپاسگزارى را به روى بنده اى بگشايد و درِ افزون شدن نعمت را به رويش ببندد و درِ دعا را به روى بنده اى باز كند و درِ اجابت را به رويش ببندد و درِ توبه را به روى بنده اى بگشايد و درِ آمرزيدن را به رويش ببندد.;
منبع: نهج البلاغة : الحكمة 435.