كَفى بِالمَرءِ جَهلاً أن يَجهَلَ عُيوبَ نَفسِهِ ، و يَطعَنَ عَلَى النّاسِ بِما لا يَستَطيعُ التَّحَوُّلَ عَنهُ .;

در نادانى آدمى همين بس كه عيبهاى خود را نداند و از مردم بر كارى خرده گيرد كه خود نمى تواند از آن دست بردارد.;