امام على عليه السلام
لَولا حُضورُ الحاضِرِ ، و قِيامُ الحُجَّةِ بِوُجودِ النّاصِرِ ، و ما أخَذَ اللّه ُ عَلى العُلَماءِ ألاّ يُقارُّوا عَلى كَظَّةِ ظالِمٍ و لا سَغَبِ مَظلومٍ ، لأَلقَيتُ حَبلَها عَلى غارِبِها .;
اگر نبود گرد آمدن آن جمعيت انبوه و اين كه با وجود يار و ياور، حجّت تمام است و اگر نبود كه خداوند از دانشمندان پيمان گرفته است كه در برابر سيرىِ ستمگر و گرسنگىِ ستمديده آرام ننشينند و بدان رضايت ندهند، هر آينه مهار شتر خلافت را بر پشت آن مى انداختم.;
منبع: نهج البلاغة : الخطبة 3.