امام على عليه السلام

الحَمدُ للّه ِِ الفاشي في الخَلقِ حَمدُهُ ، و الغالِبِ جُندُهُ ، و المُتَعالي جَدُّهُ ، أحمَدُهُ عَلى نِعَمِهِ التُّؤَامِ ، و آلائهِ العِظامِ ، الّذي عَظُمَ حِلمُهُ فعَفا ، و عَدَلَ في كُلِّ ما قَضى .;

ستايش خدايى را سزد كه ستايشش در ميان آفريدگان منتشر است و لشكرش پيروز و بزرگيش برتر از هر چيز، او را بر نعمتهاى پياپيش و بخششهاى بزرگش مى ستايم. آن خدايى كه بردباريش زياد است و مى بخشايد و در هر آنچه حكم كرده عدالت ورزيده است.;

منبع: نهج البلاغة : الخطبة 191.

احادیث بیشتر این بخش