ألا و إنَّ لِكُلِّ مَأمومٍ إماما يَقتَدي بِهِ و يَستَضيءُ بِنورِ عِلمِهِ ، ألا و إنَّ إمامَكُم قَدِ اكتَفى مِن دُنياهُ بِطِمرَيهِ ، و مِن طُعمِهِ بِقُرصَيهِ ، ألا و إنَّكُم لا تَقدِرونَ عَلى ذلكَ ، و لكِنْ أعِينوني بِوَرَعٍ و اجتِهادٍ ، و عِفَّةٍ و سَدادٍ .;

هان! هر پيروى را پيشوايى است كه به او اقتدا مى كند و از نور دانشش پرتو مى گيرد. بدانيد كه پيشواى شما از دنياى خود به دو جامه كهنه و فرسوده و از خوراكش به دو گرده نان بسنده كرده است. البته شما از عهده چنين كارى بر نمى آييد، اما با پارسايى و سخت كوشى [در عبادت] و عفّت و درستكارى مرا يارى رسانيد.;