حُسنُ خُلقِ المُؤمِنِ مِنَ التَّواضُعِ ···، و عِزُّه تَركُ القالِ و القيلِ .;

خوش خويى مؤمن از فروتنى است ··· و عزّتش در رها كردن گويه ها و وا گويه هاست.;