الرّاضي بِفِعلِ قومٍ كالدّاخِلِ فيهِ مَعَهُم ، و عَلى كُلِّ داخِلٍ في باطِلٍ إثمانِ ; إثمُ العَمَلِ بِهِ ، و إثمُ الرِّضا بِهِ .;

هر كه به كردار عده اى راضى باشد، مانند كسى است كه همراه آنان، آن كار را انجام داده باشد و هر كس به كردار باطلى دست زند او را دو گناه باشد; گناه به جا آوردن آن و گناه راضى بودن به آن.;