الحَمدُ للّه ِِ الّذي لا تُدرِكُهُ الشَّواهِدُ ··· الدّالِّ عَلى قِدَمِهِ بِحُدوثِ خَلقِهِ ، و بِحُدوثِ خَلقِهِ عَلى وُجودِهِ ، و بِاشتِباهِهِم (أشباهِهِم) عَلى أن لا شَبَهَ لَهُ .;

سپاس و ستايش خداوند را كه حواسّ ، او را درك نمى كند··· خدايى كه حادث بودن آفريدگانش را دليل قديم بودن و نيز دليل وجود و هستى خويش قرار داد و همانندى آنها را دليل بر همانند نداشتن خود.;