يا عَبدَ اللّه ِ لا تَعجَلْ في عَيبِ أحَدٍ (عَبدٍ) بِذَنبِهِ، فَلَعَلَّهُ مَغفورٌ لَهُ، و لا تَأمَنْ عَلى نَفسِكَ صَغيرَ مَعصِيَةٍ ، فلَعَلَّكَ مُعَذَّبٌ عَلَيهِ .;

اى بنده خدا! در عيبجويى هيچ كس به خاطر گناهش، شتاب مكن؛ زيرا ممكن است آمرزيده شده باشد. ولى در مورد خودت، از گناه كوچكى هم كه كرده اى ايمن مباش؛ چرا كه شايد براى همان گناه عذاب شوى.;