خادِعْ نَفسَكَ في العِبادَةِ و ارفُقْ بِها و لا تَقهَرْها، و خُذْ عَفوَها و نَشاطَها، إلاّ ما كانَ مَكتوبا عَلَيكَ مِنَ الفَريضَةِ؛ فإنَّهُ لا بُدَّ مِن قَضائها وَ تَعاهُدِها عِندَ مَحَلِّها .;

نفْس خود را براى عبادت كردن بفريب و با آن مدارا كن و به زور ، به عبادت وادارش مساز و از اوقات فراغت و سرخوشى آن [براى عبادات مستحبّى ]بهره برگير، مگر فرايضى كه بر تو واجب گشته است ، كه در اين موارد بايد آنها را به موقع انجام دهى و بر آنها مواظبت نمايى.;