امام على عليه السلام ـ در توصيف پيامبران ـ فرمود
و لكنَّ اللّه َ سبحانَهُ جَعَلَ رُسُلَهُ اُولِي قُوَّةٍ في عَزائمِهِم، و ضَعَفَةً فيما تَرَى الأعيُنُ مِن حالاتِهِم، مَع قَناعةٍ تَملأَُ القُلوبَ و العُيونَ غِنىً، و خَصاصَةٍ تَملأَُ الأبصارَ و الأسماعَ أذىً .;
امّا خداوند سبحان، فرستادگان خود را صاحبان اراده اى نيرومند قرار داد ، كه به ظاهر ضعيف و فقيرند ؛ قناعتى عطايشان فرمود كه دلها و ديدگان را از بى نيازى پر مى سازد و فقرى كه چشمها و گوشها را لبريز از آزار و ناراحتى مى كند .;
منبع: . نهج البلاغة : الخطبة 192 .