إذا لَقِيتُم إخوانَكُم فَتَصافَحُوا و أظهِرُوا لَهُمُ البَشاشَةَ و البِشرَ، تَتَفَرَّقُوا و ما علَيكُم مِن الأوزارِ قد ذَهَبَ .;

هرگاه به برادران خود برخورديد ، با يكديگر دست دهيد و از خود شادى و خوشرويى نشان دهيد ، از هم كه جدا شديد هرچه گناه داشته ايد از بين رفته است .[احتمالاً مقصود از گناهانى كه با مصافحه آمرزيده مى شود گناهانى است كه ناشى از كدورت و جدايى بوده است.];