مَن آتاهُ اللّه ُ مالاً فَلْيَصِلْ بِهِ القَرابَةَ ··· و لْيَصبِرْ نفسَهُ على الحُقوقِ و النَّوائبِ .;

هركه خداوند به او ثروتى دهد ، بايد به خويشاوندان خود رسيدگى كند . . . و در اداى حقوق [مالى خود] و مصائب (گرفتاريها) ، خود را به شكيبايى وا دارد .;