قد أصبَحتُم في زَمَنٍ لا يَزدادُ الخَيرُ فيه إلاّ إدبارا ، و لا الشَّرُّ فيهِ إلاّ إقبالاً ، و لا الشَّيطانُ في هَلاكِ الناسِ إلاّ طَمَعا ، فَهذا أوانٌ قَوِيَت عُدَّتُهُ ، و عَمَّت مَكِيدَتُهُ ، و أمكَنَت فَرِيسَتُهُ .;

شما در روزگارى به سر مى بريد كه نيكى هر چه بيشتر پشت مى كند ، و بدى هر چه بيشتر روى مى آورد ، و شيطان هر چه بيشتر به تباه كردن مردم چشم طمع مى دوزد ؛ پس ، اكنون زمانى است كه اسباب كار او قوّت گرفته و نيرنگش فراگير شده و شكارش در دسترس او قرار گرفته است .;