يا أهلَ الكوفةِ ، مُنِيتُ مِنكُم بِثَلاثٍ و اثنَتَينِ ; صُمٌّ ذَوُو أسماعٍ ، و بُكمٌ ذَوُو كَلامٍ ، و عُميٌ ذَوُو أبصارٍ ، لا أحرارُ صِدقٍ عِندَ اللِّقاءِ ، و لا إخوانُ ثِقَةٍ عِندَ البلاءِ ! .;

اى كوفيان! من به سه خصلت [كه در شما هست] و دو خصلت [ كه اصلاً در شما نيست ]گرفتار شده ام ; با اين كه گوش داريد، كر هستيد و با اين كه سخن مى گوييد، گنگيد و با اين كه چشم داريد، كوريد [و اما آن دو خصلت كه نداريد ;] نه هنگام رويارويى با دشمن آزادگانى با صداقت هستيد و نه به گاه سختى و بلا ، برادرانى مورد اعتماد مى باشيد !;