امام على عليه السلام
إنّ مِن أحَبِّ عِبادِ اللّه ِ إلَيهِ عَبدا أعانَهُ اللّه ُ على نَفسِهِ ··· و ارتَوى مِن عَذبٍ فُراتٍ سُهِّلَتْ لَهُ مَوارِدُهُ ، فَشَرِبَ نَهَلاً ، و سَلَكَ سَبيلاً جَدَدا .;
از محبوبترين بندگان خدا نزد او ، بنده اى است كه خداوند او را در برابر نفْسش يارى رساند . . . و از آب گوارايى كه آبشخورهاى آن برايش هموار و آسان شد ، سيراب گرديد و سپس راه راست و هموارى را پيمود .;
منبع: نهج البلاغة: الخطبة87 .